Wraz ze zbliżającymi się wakacjami, okresami świątecznymi, czy długimi  weekendami, każdy zaczyna zastanawiać się nad wyborem formy i miejsca ich spędzenia. Niestety nie każdego stać na apartament w egzotycznym kraju, pokój hotelowy, czy nawet pensjonat w górskim kurorcie. A gdy chcemy ten czas spędzić z małymi dziećmi, nie możemy pozwolić sobie także na camping, lub wynajęcie miejsca na polu namiotowym. Doskonałym rozwiązaniem są w takiej sytuacji wczasy agroturystyczne. Gospodarstwa agroturystyczne oferują swoim letnikom nie tylko piękny pokój, świeże powietrze, bliskość natury i niskie ceny zakwaterowania w górach, ale także dużą ilość rozrywek i form spędzania wolnego czasu. Jazda konna, grzybobranie, spływ kajakiem, wędrówki po górach z profesjonalnym pilotem, lub też zwykłe leniuchowanie na tarasie, a dla spragnionych zasmakowania wiejskiego życia, pomoc w gospodarstwie, wieczorne śpiewy przy ognisku lub grillowanie, to już praktycznie standardowe atrakcje oferowane przez gospodarstwa agroturystyczne. Wszystko to sprawia, że coraz więcej rodzin decyduje się na wczasy agroturystyczne.
Szczególną […]

- Montblanc to niemieckie długopisy – stwierdziła pani.
- Montblanc nie są niemieckie, ale francuskie – odpowiedziała Niemka.
- Oj nie, nie, Montblanc są niemieckie – tak jest napisane w renomowanych czasopismach, tak podają reklamy – pani usilnie trzymała się swej wersji.
W tym miejscu według azjatyckich zwyczajów Niemka powinna się uśmiechnąć i przyznać pani rację. Niemka w Azji przebywała jednak od niedawna i nie wiedziała, że podważając zdanie nauczycielki, podważa cały tutejszy system społeczny.
- Montblanc nie są niemieckie, ale francuskie – powtórzyła Niemka.
- Montblanc są francuskie – odezwał się w końcu Francuz.
Wietnamki obserwowały całą scenę z otwartymi ustami zagubionych sześciolatków. Spieranie się z nauczycielem musiało być dla nich nie lada nowością. Twarze Japonek ani drgnęły. Pani nie dała jednak za wygraną. Poddanie się oznaczałoby koniec jej nauczycielskiej kariery.

- Montblanc są niemieckie – powtórzyła ze stanowczością.
Niemka uśmiechnęła się, kiwnęła potakująco głową i zaczęła rysować kółka w zeszycie.
….
Daniela miała 43 lata i pracowała […]

Tym razem coś z innej beczki Wszystkich pragnących w sposób aktywny spędzić czas na Warmii i Mazurach zapraszam do odwiedzenia wortalu http://www.szlaki.mazury.pl. Celem autorów wortalu jest stworzenie najpełniejszej i komplementarnej bazy danych wszelkich szlaków turystycznych województwa warmińsko-mazurskiego. Pomimo że wortal jest w trakcie ciągłej rozbudowy wierzę, że im się to uda A skąd ta pewność? Spotkałem się z wieloma inicjatywami zbudowania bazy szlaków turystycznych, ale zabierali się za to zazwyczaj urzędnicy, którzy z turystyką tak naprawdę mięli mało wspólnego. A później okazywało się, że szlak nie istnieje, że nie jest oznakowany, albo że tak naprawdę nie przebiega przez miejscowość X tak jak było wspomniane w jego opisie W tym przypadku jest zupełnie inaczej – wortal prowadzą ludzie, którzy są aktywnymi turystami, z których znam osobiście, z którymi nie jedną parę butów zdarłem i którzy wiedzą, o co w tym wszystkim chodzi
Jeżeli chodzi o samą zawartość […]

Oj, jak mnie już tutaj długo nie było… Pęd ostatnich miesięcy sprawił, że jakoś brakowało mi weny do pisania czegokolwiek poza tym, co musiałem pisać. Niestety, ów pęd spowodowany pracą przełożył się na moją aktywność turystyczną w okresie wakacji, a raczej prawie jej brak Pierwszym moim planem, którego nie udało mi się zrealizować był Ogólnopolski Kwalifikowany Rajd Pieszy. W sumie nastawiłem się bardzo na ten rajd, ale powinienem mieć świadomość, że ze względu na okres sprawozdawczy urlop w lipcu w moim przypadku graniczy z cudem. Na szczęście miałem okazję chociaż przez 2 ostatnie dni poczuć ten wspaniały klimat – wykorzystałem fakt, iż zakończenie OWRP zorganizowane było w Elblągu (trochę ponad 40 km od mojego Braniewa) i nie omieszkałem zawitać do elbląskiej bażantarni. Przy okazji muszę się pochwalić, że podczas mojej wizyty na OWRP przystąpiłem do egzaminu na Przodownika Turystyki Pieszej, który udało mi się zdać Tego roczne OWRP […]

[caption id=”attachment_427″ align=”aligncenter” width=”710″ caption=”To zdjęcie wykonano poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.”][/caption]

Przed wykładem o chińskich znakach zauważam dwie Polki. Szemrają o angielskim. Że w jednej szkole mało płacą, a w innej jeszcze mniej. Średni zarobek za godzinę angielskiego to 600 dolarów tajwańskich – 6 razy więcej niż zarabiają sprzedawcy w sklepie spożywczym „7/11”. Narzekanie jest jednak polską cechą narodową, przy spotkaniu z Polakiem stwierdzenie, że jest źle, należy więc uznać za narodowe powitanie i przejść nad tym do porządku dziennego. Niemka z mojej grupy, mimo że jej angielski jest perfekcyjny, nie bierze nawet pod uwagę opcji uczenia angielskiego na Tajwanie.
- Przecież to nielegalne – stwierdza. – Poza tym nie jestem native-speakerem, jak mogłabym tak oszukiwać ludzi?
21- letnia Australijka również nie rozumie tego systemu.
- Pracować nielegalnie, jak to?
Poza tym przyjechała na Tajwan tylko na trzy miesiące w ramach młodzieńczego poznawania świata. Nie musi pracować, podróże sponsoruje jej babcia.
——————–
Klasa podzieliła się na milczących Azjatów i krzykliwych białasów. Grupę pokornych milczków stanowią dwie […]

Czeski Krumlow – ciąg dalszy

W czasie „chwili przerwy” wspomnianej w poprzedniej notce dojechałem spokojnie do miejscowości o nazwie Tabor, znalazłem nocleg, zjadłem przepyszny obiad, połaziłem, umieściłem posta na eBlogu i… wylądowałem w pokoju. Jednak o tym wszystkim szerzej później. Najpier musimy wrócić do opowiastki o tym całym Czeskim Krumlowie. Na czym to ja skończyłem poprzednio? Ach, tak… już sobie przypomniałem. Zatem… powrót do przeszłości… skok do pociągu…
…którym jechałem do Krumlowa i jeszcze nadal nie dojechałem. W pociągu poznałem za to Australijczyka, prawdziwego Na imię mu było Paul. Całkiem sympatyczny koleś, był właśnie 3 miesiąc w podróży. Zostały mu jeszcze 3 tygodnie. Jeździ po Europie Wschodniej zatrzymując się w hostelach. Kilka dni tu, jeden gdzieś tam. Coś jak ja teraz tylko na o wiele większą skalę. Oczywiście świetny pomysł. Paul w zasadzie wyglądał jak urodzony surfer – ogorzała twarz, wypalone do białości włosy. Okazało się jednak (choć później, przy popołudniowym […]

Wakacje już za nami, ale wspomnienia pozostaną jeszcze na długo. Większość Polaków w tym roku spędziła wspaniałe wakacje w Polsce lub za granicą wraz z rodziną bądź z paczką znajomych. Wśród ludzi młodych największym zainteresowaniem cieszyło się oczywiście morze, ale także piękne polskie góry, które co roku przyciągają mnóstwo osób spragnionych czystego górskiego powietrza i całodziennych wędrówek po pięknych szlakach. Oczywiście Beskidy i Tatry to kierunki, które budzą najwięcej emocji i zainteresowania, a noclegi w Beskidach i Tatrach to najczęściej wyszukiwane obiekty noclegowe w okresie wakacji. Nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ nigdzie nie wypocznie się tak dobrze, jak w pięknych polskich górach. Wiele osób docenia walory turystyczne polskich gór i decyduje się na spędzanie wakacyjnych urlopów na spacerach po łatwych szlakach bądź na wędrówkach po trasach, które wymagają odrobinę większej sprawności fizycznej czy odwagi i wytrzymałości. Dla młodych ludzi góry są wyzwaniem i sposobem na to, by sprawdzić […]

Poniedziałek, 15 września, Czeskie Budziejowice
Po prawie 20-u godzinach podróży, jadąc 3 różnymi pociągami dotarłem do pierwszego celu mojej wycieczki – do Czeskich Budziejowic. Podróż sama w sobie nie była taka straszna. Choc noc, mimo miejsca w kabinie z łóżkami, nie była zbytnio łaskawa. Chrapanie współspacza z Białorusi, śpiącego jedno łóżko niżej (na szczęście tylko na początku) i dziwne odgłosy dochodzące spod kół jakby pociąg jechał po kamieniach, a nie po torach sprawiły, że sen był mocno urywany. Mimo to do Pragi Smichow dotarłem w dobrej formie. Podróż drugą klasą już do Budziejowic powiedziała mi tylko tyle, ze Czesi utrzymują swoje pociągi w o wiele lepszym porządku. Dodatkowo konduktor sprawiał bardzo sympatyczne wrażenie. Był wielki, trochę ryżawy, miał na sobie bojówki w kolorze khaki, niebieską bluzę i czerwoną opaskę, która mówiła co tu w robi.
Budziejowice na pierwszy rzut oka wyglądają jak małe miasta w Polsce, podobny (z zewnątrz) dworzec kolejowy, podobny […]

Udało się zdobyć bilety na ostatnie w tym sezonie przedstawienie. Co prawda o 6:40 rano w kolejce przed teatrem w Central Parku spało już ok. 300 osób ale i tak później okazało się, że byliśmy na jej początku. Do zapamiętania więc na przyszły rok: kolejka po bilety na przedstawienia w Dalecorte Theater jest chyba jedyną legalną możliwością całonocnego campingu w Central Parku.